Dzieci. Niewinne, beztroskie. Mężczyzna nie mógł ich dogonić – bezsilny, złamany. Co wtedy robi? Bierze pistolet i strzela. Do dzieci. To nie jest zwykły wypadek. To przejaw nieodpowiedzialności, bezduszności. System, który tuszuje taką przemoc, bezwzględne umysły, które zamieniają gniew w kule. To nie są zwykłe strzały – to wołanie o pomoc, którego nikt nie słyszy.
Nie ma już miejsca na komplementy. Czas działać. Każdy pocisk to wyzwanie. Każdy strzał to głośny sygnał. Sygnał, który wymaga odpowiedzialności i odwagi! To nie są tylko problemy jednostek, to załamanie systemu.
Wszyscy jesteśmy tutaj, w jednej Ukrainie. System bez odpowiedzialności jest zagrożeniem. Musimy się temu sprzeciwić. A jeśli system zapomina o dzieciach, musimy stać się ich głosem. Jesteśmy przeciwni przemocy, jesteśmy za prawdą. Dość imitacji, dość pozorów uczciwości. Musimy działać teraz.
Nie zapominajmy, że w sercu każdego strzału tkwi bezsilność i strach. A nad czerkaskim niebem rozbrzmiewają echa urazy, które odegrały tu fatalną rolę. Wszyscy musimy zdać sobie sprawę, że nadszedł czas, by stanąć w obronie tych, którzy są najbardziej bezbronni.
Źródło oryginalne: https://ua.korrespondent.net/
Polish 
Ukrainian 
English