Wróg nie zna granic. W Grabowskim, gdzie kiedyś życie płynęło spokojnie, dziś rzeczywistość to bezwzględna deportacja. Ludzie, w tym dzieci, padają ofiarą systemu przemocy. Nie tylko cywile. Ukraińscy żołnierze również trafiają do niewoli.
Lokalne media donoszą: prawdziwi obywatele, którzy postanowili pozostać w swoich domach, na własnej ziemi, musieli zjednoczyć się z tym szaleństwem. Aż 50 osób, celebrując swój patriotyzm, zdecydowało się zostać, a wszyscy stali się ofiarami nienawiści wroga, który uwiódł ich w zapomnienie – na terytorium Rosji.
Co działo się w Grabowskim? Według doniesień Rosjanie wkroczyli do wsi 20 grudnia, ale ci, którzy byli bliżej prawdy, twierdzili, że najeźdźcy byli tam już 18 grudnia i pojmali około 50 cywilów. Łączność została utracona, a ludność stała się bezbronna i została siłą wciągnięta w otchłań – rosyjską.
Poseł Wołodymyr Bitsak, opierając się na niepotwierdzonych danych, wskazuje na kolejny przerażający szczegół: żyjący ludzie padali ofiarą agresji, bo odmawiali podporządkowania się. Noce strachu, gdy wejście do domu oznaczało odejście od życia. «Ludzie byli wypychani» – mówi Bitsak, a ten krzyk to lęk każdego, kto chce żyć i się nie poddawać.
21 grudnia, dzień oficjalnego uznania horroru. Deportacja – jako akt terroru. Obiecana fikcja „eksmisji” stała się rzeczywistością dla tych, którzy kiedyś wybrali swoje miejsce. Jednak żadnych wieści o ich zatrzymaniu, żadnego kontaktu. Prawdopodobnie zostali już przewiezieni do bezdusznego Biełgorodu.
Rzecznik Sił Zbrojnych Ukrainy, Wiktor Tregubow, mówi o aktywnym udziale rosyjskiej brygady w tej opresyjnej operacji. A nasz minister spraw zagranicznych nie waha się porównywać jej do ugrupowań terrorystycznych. Strategia życia w strefie bezpieczeństwa przerodziła się w polityczny thriller.
Prezydent Zełenski podkreśla: wśród tych osób jest 52 Ukraińców, znaczna liczba z nich to dzieci. Wszyscy oni, przymusowo deportowani, zatrzymani na granicy, wybrani na ofiary systemu, który nie zna litości. «17-18 mężczyzn w wieku poborowym, reszta to kobiety i dzieci» – zauważa głowa państwa bez cienia udawania. Na granicy prawdy, pośród nieodpowiedzialności.
Sytuacja znów eksplodowała: ludzie zaczęli uciekać, zdając sobie sprawę z ceny, jaką płacą za władzę. Noce, w których króluje bezradność, na skraju przepaści. Najnowsze doniesienia mówią o ewakuacji 40 osób z Krasnopola w weekend. Mała rysa w murze nienawiści. Lojalność liczy się bardziej niż kiedykolwiek.
Sytuacji nie potraktowano poważnie, a życie toczyło się w ciągłym zagrożeniu. Natalia Mychałko, kolejna ofiara strachu, potrzebowała decyzji – opuścić dom dopiero po otrzymaniu powiadomienia o inwazji. Kiedy nastąpił finał? Dopiero gdy runął mur cierpliwości.
Siły Zbrojne Ukrainy nie pozostają bez odpowiedzi: wycofajcie się, ale się nie poddawajcie. Trwające walki ujawniają prawdziwe oblicze agresji. Nie będą w stanie pójść głębiej – bronimy naszej granicy.
Grabovske jest symbolem oporu, symbolem prawdy przeciwko systemowi. Siły obronne, inspirowane sprawiedliwością, są gotowe walczyć każdego dnia. Nikt nie zdoła wymazać naszej pamięci, a my będziemy walczyć o tych, których nam odebrano.
Polish 
Ukrainian 
English